donderdag 15 oktober 2015

gelukkig in de eerste sneeuw


Mogelijk was het 1998, zeker weten de 14de van de maand februari en gezien de papa erbij was ook nog weekend. Met z'n allen in t-shirt op de fiets, op weg naar het ijssalon Sint-Amandus - toen nog gerund in een prachtig herenhuis - om deze warme zonnige dag te vieren bij een lekkere coupe. Al fietsend sprak ik mijn kroost toe: 'Dit gaan jullie zelden nog meemaken: warme zonneschijn op Valentijn.'

KMI, wie volgt het nie?
14 Oktober 2015: de eerste sneeuw van het seizoen, van de eeuw?


Edoch, jaren geleden, nog in volle achterwarens-roep spoed ik me pal overdag naar Leuven voor een vrouw in barensnood en gezien het een tweede kind betrof sta ik volgeladen aan de voordeur, dat spaart tijd.
Goed geraden, ze is nog niet wanhopig, al weet ik niet of deze - leek wel - immer vrolijke dame de expressie 'wanhoop' z/wou etaleren; ze is wel opgelucht dat ik er geraakt ben. Ik anders ook om honderd andere reden want het is, het was geen sinecure om steeds alles achter te laten voor een bevalling, maar ik dwaal af. We praten bij wijl ik uitpak, ik begroet de vriendelijke man, luister met de doptone naar de baby in de buik tussen twee weeën in. Alles staat klaar, als ze nu binnen de minuut zegt 'ik moet persen' dan mag ze dat. De baarkruk - met twee àà's - is zo opgesteld dat ze met de rug naar 't venster zal bevallen. Niet lang daarna zoekt ze bij het slaken van een diepe zucht die gekke stoel zonder zitvlak zelf op. Zonder woorden neemt de man achter haar plaats op een andere kruk.
Het gaat goed, ik voel de juiste hormonen stromen, bij haar, bij hem, bij mij. Een grimas wisselt zich af  met een lach, de man wiegt zijn vrouw. Met weinig woorden wordt een kind geboren en dan volgt de ontlading.
-Wat is het?
-Ah, zie je wel!
-Kijk, hoe mooi!
Ik geef wat aanwijzingen voor de komende moederkoek en kijk haar aan, dan de papa en dan verdwijnt mijn blik naar buiten. Ik kan het niet geloven, kijk, als om me te heroriënteren, naar hen, naar de muur en dan weer naar het venster.
Met de moederkoek in de hand vraag ik hen beide het hoofd te draaien en zeg:
-Zien jullie wat ik zie?
-Oh!
-Dan ben ik niet aan het hallucineren. Bij elke verjaardag kunnen jullie het vertellen: kind, tijdens jouw geboorte, de 24ste oktober 2003, nog voor het donker werd, viel de eerste sneeuw van het jaar!