zondag 10 maart 2013

Michel Odent


Deze morgen stapte een man de keuken binnen en bleef even staan, verrast want ik was niet de persoon die hij verwacht had aan te treffen in Rue La Miason, te Tonneins.
-Michel Odent, I presume, kom ik tot de orde.
-Oui, et vous? Nadat ik mij handen afgedroogd heb van het kiwi-schillen schudden we lachend handen.
En dan gaat het in sneltrein over plaatsen waar ik hem nog ontmoet heb, in Oostende, bij dr Ponette, in Skandinavië, in het Italiaanse Sirminone, in eigen België; Kortrijk nl...
Wat ik er niet bij vertel is dat ik niet alleen en punthoofd kreeg maar ook zware hoofdpijn me overviel door de inspanning om zijn schabouwelijk Engels te ontcijferen en in het Vlaams te noteren, too much for my brains. Fransmannen horen hun moedertaal te spreken.
-Oh, maar dat is allemaal lang geleden! verklaart hij.
Juist, maar daarom niet minder belangrijk. Ik sta hier oog in oog met de man die mij in die mate geïnspireerd heeft dat ik ervoor gegaan ben, het aangedurfd heb als zelfstandige vroedvrouw te werken.
En zoals steeds sta ik een beetje puberaal te wezen met mijn mond vol tanden.

We zitten aan dezelfde tafel aan onze laptop, pas na een tijd durf ik zijn e-mailadres te vragen en stuur uiteraard prompt een mail en later een foto.
't Wordt pas gezellig aan tafel met de gastvrouw en haar kinderen, Krista en nog een logee.
Gek genoeg steekt hij de draak met het onverstaanbaar Engels van de Chinezen op buitenlandse congressen.
Die indruk had ik bij Jappen altijd, als er geen powerpoint bij was had je er het raden naar waarover het ging. Pas op, en wel met volle overtuiging dat het Engels was!
Michel vindt ons Belgen polyglotten en Italianen de luidruchtigste mensen.
Maar hij krijgt de zaal stil.
-Het enige dat ik altijd vraag is of er een micro is, zegt hij, zodat ze me ook achteraan kunnen horen (tiens, toen, te Kortrijk was er geen micro, zou dat...?) geen scherm achter mij, geen teksten, filmen, dat leidt allemaal af, ik sta niet recht ook op 't podium, ik ga zitten om contact te hebben met mijn publiek.
Er wàs contact en hoe.